De braai dus. Eerst en vooral was het een braai in het donker, de zon gaat hier namelijk al onder om 17u30. Gezellig met een dikke pull in het donker braaien dus. Een lekkere 'boereworst' met een heerlijk Afrikaans sausje ging er hoe dan ook in na zo'n reis! Volgens de pro's was het echter maar een amateuristisch mini-braaitje. Ik ben benieuwd naar 'the real stuff'! Nadien nog een Afrikaanse pint gaan drinken en kennis gemaakt met de andere vrijwilligers. Amerika, China en Duitsland zijn alleszins goed vertegenwoordigd. Vul dat aan met wat Britten, een Ierlandse, twee Poolse meisjes, een Letlander en mezelf natuurlijk! Lachen verzekerd, al was het alleen al met de verschillende Engelse accenten.
Op tijd in bed dan maar want maandagochtend werden we verwacht in 'the SASTS Office' in het centrum van Kaapstad voor een korte infosessie over Kaapstad en de mogelijke uitstapjes.
Nadien een eerste kennismaking met Kaapstad: samen met Katherina, Sandra en Niels (3 duitsers) werden we rondgeleid door Bill Constantine, jawel, een rasechte Amerikaan die geen woord Afrikaans spreekt maar er wel alles over weet! Na dit tourtje van 2 uur en de nodige historische en praktische info over de bekendste toeristische attracties kan ik alleen maar zeggen dat dit naar meer smaakt! Ik heb een lichtgroen vermoeden dat er nog heel wat te beleven en ontdekken valt in Kaapstad...
Tot nu toe trouwens nog geen 'onveilig' gevoel gehad in en rond Kaapstad. Er wordt heel veel moeite gedaan om een veilig gevoel te geven aan de toeristen met o.a. 'publieke toezichters' in het stadscentrum. Deze toezichters zijn te herkennen aan hun oranje fluovestjes.
Ter info: de mannetjes met gele fluovestjes zijn, in tegenstelling tot wat ik eerst dacht, geen toezichters maar parkeermeters! Ongeveer 25% (volgens een andere gids 30-40%) van de bevolking in en rond Kaapstad is werkloos. Alle middelen zijn dus goed om werk te geven, zoals dus bijvoorbeeld het vervangen van parkeermeters door parkeermeters-mensen!
Het was trouwens Nelson Mandelas verjaardag vandaag, hij werd 93 jaar! Hip Hip Hoera! Dit wordt duidelijk uitgebreid gevierd op elke straathoek. Alle Zuid-Afrikanen proberen vandaag ook 67 minuten 'iets goed' te doen voor iemand anders. (De 67 minuten slaan natuurlijk op de 67 dienstjaren van Mandela.) Ik moet toegeven dat ik er niet ben toe gekomen maar ik hoop dat ik met mijn komende 8 weken vrijwilligerswerk deze 67 minuten mag compenseren!
Ondertussen heb ik ook een Zuid-Afrikaans nummer dus de Belgische gsm gaat uit om een beetje te besparen! Wie mij wil bereiken zal dus de postduif of een mailtje moeten sturen!
Volgende post meer over de 3-daagse excursie waarvan we net terug zijn. Ik kan je al verklappen dat het de moeite was en dat ik de Zuid-Afrikaanse fauna en flora én bevolking serieus begin te appreciëren!
Slaapwel!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten